เมื่อ Berserk ใช้ภาษาสันสกฤต
posted on 08 Dec 2007 21:06 by fantastica in WorldAndOutWorldการ์ตูนญี่ปุ่นแนวแฟนตาซีที่โดดเด่นมาก นักอ่านส่วนใหญ่จำได้ ช่วงนี้คงไม่พ้นเบอร์เซิร์ก (เพราะมันยาวสุดๆ แล้วยังไม่จบ) เบอร์เซิร์กเป็นการ์ตูนที่มีลายเส้นเตะตามาก โดยเฉพาะเล่มแรกๆ เพราะพี่แกเล่นวาดแบบแทบไม่ใช้สกรีนโทนเลย (ดูๆ ไปคล้ายภาพสเก็ตช์) โหด เลือดสาด ตาถลน ไส้ทะลัก สมองไหล เนื้อเรื่องเนียนสุดๆ องค์ประกอบทางแฟนตาซีชัดเจน ลงตัวมาก และยังโดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ ช่วงหลังภาพโหดน้อยลงหน่อย แต่ดูยังไงก็ยังไม่ใช่แฟนตาซีชวนฝัน (เหตุผลนึงคือเพราะเนื้อเรื่องมันมืดมนไปหน่อย)
อ่านเรื่องทั่วไปเกี่ยวกับเบอร์เซิร์ก (ถ้าเขียนเสร็จแล้วจะทำลิงค์ที่นี่)
ในช่วงแรกๆ เบอเซิร์กดำเนินเรื่องผ่าน (สิ่งที่ดูเหมือนจะเป็น) ยุโรป การแปลยังดำเนินไปได้ด้วยดีไม่มีปัญหาอะไร ต่อมาเมื่อพวกตัวเอกต้องเข้าไปข้องเกี่ยวกับอาณาจักรกุษาณ (ในเรื่องแปลว่าคูชาน) ก็เริ่มมีภาษาสันสกฤตทะลักเข้ามาในเนื้อเรื่องมากขึ้นเรื่อยๆ แล้วผู้แปลก็จนปัญญาที่จะถอดให้เป็นภาษาไทย (เพราะเสียงในภาษาญี่ปุ่นมีเพียง 114 เสียง ซึ่งไม่พอถอดเสียงสันสกฤต) เลยปล่อยค้างไว้อย่างนั้นหลายคำ ทำให้อรรถรสของเรื่องเสียไปอย่างน่าเสียดาย
ผมเลยมีความคิดที่จะลองเอาคำศัพท์เหล่านี้มาถอดเสียงตามหลักที่ถูกต้อง แล้วเขียนลง blog ดูครับ ต่อไปนี้เวลาอ่านเบอร์เซิร์กจะได้เพิ่มอรรถรสขึ้นอีกนิด (มั้ง) เนื่องจากเบอร์เซิร์กเล่มเก่าๆ ฝุ่นจับไปหมดแล้วผมเลยไม่แน่ใจว่ามีคำสันสกฤตคำไหนบ้างที่ผมยังไม่ถอด ใครเจอคำไหนที่ผมยังไม่ได้เขียนถึงก็ช่วยเตือนมาหน่อยแล้วกันครับ
จะเริ่มล่ะนะครับ คำที่เป็นตัวหนาคือภาษาสันสกฤต ส่วนในวงเล็บคือการถอดเสียงตามฉบับการ์ตูน
สิลัต (ชีรัท) ที่จริงก็ไม่ใช่คำหรอกครับ เป็นชื่อน่ะ คือคนที่ออกมาสู่กับกัซตั้งแต่ภาคยุคทอง มีท่วงท่าและอาวุธประหลาดมาก
|
|
ปิศาจ (บิชาจา) อันนี้คนไทยคงรู้จักกันดีอยู่แล้ว ถามว่า อ้าว แล้วไอ้ตัวประหลาดที่ออกมาสู้กับพวกกัซตั้งแต่ต้นเรื่องนั่นไม่ใช่ปิศาจเหรอ อันนี้คนละความหมายกันครับ ถ้าว่ากันตามฝรั่งก็ต้องบอกว่าพวกนั้นมันเป็น demon คนละสายพันธุ์กัน เพราะว่ามาจากคนละตำนานกัน มีลักษณะแตกต่างกัน
กุษาณ (คูชาน) อาณาจักรชื่อกุษาณมีจริงๆ ในประวัติศาสตร์นะครับ อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดีย (เมืองหลวงของอาณาจักรนี้ปัจจุบันคือเมืองเปชะวาร์ซึ่งอยู่ในปากีสถาน) แต่ในเรื่องนี้สงสัยจะเมคเอง แค่เอาชื่อและบรรยากาศแบบอินเดียมาใช้
กนิษกะ (กนิชกะ) เป็นชื่อของกษัตริย์ที่ก่อตั้งอาณาจักรกุษาณครับ นับถือศาสนาพุทธด้วยนะ
รากษส (รัคชาส) เป็นอสูรที่มีความสามารถแปลงร่างได้ และมีฤทธิ์มากครับ เหมือนพวกยักษ์ๆ ที่โผล่มาในรามเกียรติ์นั่นแหละ (อันที่จริงที่ในเรื่องรามเกียรติ์เรียกว่ายักษ์ ส่วนใหญ่เป็นรากษสต่างหากครับ)
|
|
มกร (มาคาล่า) หรือก็คือมังกรนั่นแหละครับ แต่เป็นมังกรแบบดั้งเดิมแบบฮินดูแบบที่เป็นพาหนะให้พระพิรุณในตำนานของฮินดู ในภาษาบาลี คำว่ามังกรแปลว่า "ผู้ส่ายปากในการจับสัตว์" ซึ่งบางครั้งในภาษาสันสกฤตหมายถึงจระเข้ได้ด้วย (จระเข้มันส่ายปากด้วยเหรอครับ? ใครมีความรู้บอกทีสิ) ต้องขออภัยด้วยครับที่ไม่มีรูป ผมหาที่สวยๆ ไม่ได้จริงๆ
ปราณ (พลาน่า) เป็นพลังงานอย่างหนึ่งมาจากชีวิตของเราครับ เรื่องปราณนี่จริงๆ แล้วก็ไม่ใช่แฟนตาซีสักเท่าไหร่ ออกจะกึ่งๆ ระหว่างความเชื่อ วิทยาศาสตร์และปรัชญา คล้ายๆ "ชี่" หรือกำลังภายในของจีน
ทุรคา (โดลก้า) เป็นภาคหนึ่งของพระอุมาเทวี ซึ่งมีลักษณะดูโหดร้ายน่ากลัวมาก เพราะเกิดมาเพื่อกำราบอสูร ชื่อของพระทุรคาแปลว่า "เข้าไปไม่ถึง" มีแปดกรและทรงอาวุธต่างๆ มีสิงโตเป็นพาหนะ (แต่เรื่องความดุร้ายน่ากลัวยังแพ้ภาค "กาลี" ซึ่งผมคาดว่าเป็นที่มาของความกลัวเมียของพระศิวะกระมัง?) สาเหตุที่ในเรื่องเอาทุรคามาพูดถึงคงเป็นเพราะเป็น "เทพคลั่ง" ที่มีหน้าที่ "กำจัดอสูร"
|
|
กุณฑลิณี (คุงดาลินี) เป็นพลังอย่างหนึ่งในทางโยคะ กระตุ้นจากจักระบริเวณก้นกบ ไหลผ่านแนวกระดูกสันหลังขึ้นไปยังกระหม่อม คำว่ากุณฑลิณีมีความหมายว่า "ขดตัวเหมือนงู" ว่ากันว่าผู้ที่สามารถกระตุ้นพลังกุณฑลิณีให้ตื่นขึ้นได้หากไม่เป็นบ้าเสียสติไปเลยเพราะธาตุไฟแตกก็จะมีอภิญญาขึ้นมา (ฟังดูคล้ายๆ ธนูในเรื่องโจโจ้เลยแฮะ ถ้าไม่ตายจะกลายเป็นผู้ใช้สแตนด์) ใครสนใจอยากมีพลังพิเศษติดต่อผมได้นะครับ ผมหาวิธีฝึกให้ได้ แต่เป็นอะไรไปไม่ขอรับผิดชอบนะ
|
|
หน้าตาคุ้นๆ มั้ยครับ? เหมือนสัญลักษณ์อะไรในเรื่องน้อ ... จริงๆ แล้วสัญลักษณ์นี้เขาเปรียบกับการเคลื่อนพลังจากจักระด้านล่างขึ้นไปถึงข้างบนครับ ขนนกแสดงให้เห็นถึงการตื่นของพลัง
ครุฑ (การูด้า) เป็นที่รู้จักกันดีอยู่แล้วนะครับ เป็นสิ่งมีชีวิตรูปกายเหมือนครึ่งคนครึ่งนกอินทรี (อินทรีเท่านั้นนะครับ ถ้าไปเหมือนนกอื่นนี่ไม่ใช่ครุฑ) มีพละกำลังมหาศาล รวดเร็ว มีสติปัญญาเฉียบคม เป็นพาหนะของพระนารายณ์ และได้รับพรให้เป็นอมตะครับ (โดนวัชระ หรือสายฟ้าของพระอินทร์เข้าไป ขนร่วงแค่เส้นเดียวอะ คิดดูละกัน)
ทาคะ (ดาก้า) นักบวชชายในนิกายตันตระที่ทำหน้าที่ส่งวิญญาณให้กับผู้ตาย ถ้าเป็นผู้หญิงเรียกว่าทาคินี กล่าวกันว่ามีมนตราที่ร้ายกาจมาก
|
|
ปรมฤษี เซนยานีทิวะ (บารามาริชา เซนยานีไดบา) ไม่รู้ถอดเสียงถูกหรือไม่ แต่คิดว่าน่าจะใช่แหละครับ (เป็นแค่ชื่อตัวละคร)
PS หายหน้าไปนานเพราะไม่ว่างครับ จริงๆ นี่ก็ไม่ว่าง แต่อู้งานมาเขียน
PPS ในวงเล็บผมไม่รู้ว่าตรงกับฉบับหนังสือการ์ตูนหรือเปล่านะ ตอนผมอัพอยู่เล่มนั้นมันหายไปไหนก็ไม่รู้ เลยเดาๆ เอาจากที่จำได้ในหัว
PPPS หายหน้าไปนาน กลับมาอีกทีใช้ Exteen ไม่เป็นแล้วครับ ใครก็ได้สอนทำ theme หน่อย T_T
PPPPS Exteen ใช้ Ajax แล้ว เย้!
edit @ 9 Dec 2007 15:51:15 by P.S.
อ่านแล้วไม่รู้เลยแฮะว่ามันเป็นสันสกฤต มิน่ามีกลิ่นอายอินเดียมาเป็นช่วง ๆ (แล้วมันยกทัพไปตีกันถึงยุโรปเลยรึ)
#1 By PaePae on 2007-12-09 15:59